Je leeft helemaal geen slecht leven. Je lijkt gelukkig met je baan, je vrienden, je partner, je kinderen, je woning, je hobby's etc. En toch klopt het niet helemaal. Je kunt het niet goed verwoorden, maar echt gelukkig ben je niet. Je komt tot de realisatie dat je je maar niet teveel moet aanstellen en dus ga je door zoals je altijd gedaan hebt. Tot het moment dat dat gevoel te sterk wordt.

Maar.... Wat nu?

Hoe we vandaag de dag leven en handelen wordt voor een groot deel bepaald door hoe en wat wij hebben geleerd. Van jongs af aan worden we beïnvloed door familieleden, vrienden, beroemdheden, geloofsovertuigingen, politici etc. En ook degenen die jou beïnvloeden hebben dat ooit van iemand anders geleerd. Een eindeloze cirkel. We zien welvaart in hoeveel geld iemand heeft, status is af te leiden aan iemands bezittingen en liefde wordt gedicteerd door Hollywood. Het gevolg is een samenleving waarin bepaalde dingen van je verwacht worden. Denk daarbij aan een goede baan, een lieve partner, leuke kinderen etc. Als goed mens handel je daarnaar. En voor je het weet heb je inderdaad die goede baan, een lieve partner en leuke kinderen. Precies volgens de criteria van de maatschappij. Maar toch... "Het is oké... Maar is dit alles?"

Dit vraagteken... Dit gevoel... Het heeft te maken met een wens die er diep van binnen altijd geweest is, maar nooit echt de vrijheid heeft gekregen om gehoord te worden. Die is lange tijd onderdrukt geweest door hoe wij denken te moeten leven. De wens om simpelweg mens te zijn. Te zijn. Vanuit deze wens hebben materiële zaken weinig waarde. En de liefde die Hollywood laat zien is slechts zeer beperkt ten opzichte van waartoe wij in staat zijn. Onvoorwaardelijke liefde voor onszelf en anderen. Dit betekent niet dat alles wat er is ineens waardeloos is. Het betekent wel dat er andere manieren zijn om met jouw situatie om te gaan en keuzes op een andere manier te maken dan je altijd gedaan hebt. 

Het moment dat we deze wens erkennen is een grote stap om dichterbij de eigen kern te komen. Dit proces kan wel grote uitdagingen met zich meebrengen. Deze wens staat zeker in de eerste fase vaak haaks op hoe wij altijd geleefd hebben. Het zou als een 'strijd' omschreven kunnen worden. Je hebt namelijk jarenlang je best gedaan om te bereiken wat er nu is of je houdt krampachtig vast aan patronen waarvan je je steeds meer afvraagt waarom je dat eigenlijk doet. Toch kan het voelen als een bedreiging om daar iets aan te veranderen. Het lijkt prettiger om de controle te houden. Maar wanneer je wens sterk genoeg is zal je het niet laten om die 'strijd' aan te gaan. En na verloop van tijd zal dit ook steeds minder voelen als een 'strijd'. Het wordt namelijk steeds makkelijker om de juiste keuzes te maken en jouw leven zo in te delen dat het meer balans, rust, blijdschap, vrede en liefde brengt. Door hiermee bezig te blijven kom je steeds dichterbij een leven in overvloed.